Kako je sve pocelo…

U petak, 06.07.2012., oko pola devet navecer, zazvonio je moj mobilni.
“Halo, dobra vecer. Ovdje je…”
“Moras da nas prijavis!!!”
“Staaaa?”
“Moras da nas prijavis, covjece!!!”
Opet jedan od onih iznenadjujucih poziva mog brata. Pokrenuo sam pokusaj, da saznam sta od mene hoce.

“Halo brate. Kao prvo zelim ti dobru vecer. Sta to ja moram da radim?…”
“Sta ces raditi nocas u 3:33:33 sata?”
“Bas si smijesan. U to doba noci, svaki normalan covjek spava, znaci i ja isto.”
“Nocas ne!”
“Staaa?”
“Moras da nas prijavis nocas!”
“A gdje to?”
“Kod Allgäu-Orient-Rallye!”
“Nocas u 3:33:33 sata?”
“Tako je! Sad si skopco!”
“Ja mislim da tebi nisu sve koze na broju!”
„Ne covjece! Moras da nas prijavis nocas u 3:33:33 sata na websajtu Allgäu-Orient-Rallye. Moramo da ucestvujemo tu!”
„Ali ne u 3:33:33 sata! Prvo cu ja sutra da se naspavam, pa cu nas sutra ujutro prijaviti.”
“Ne!!! Ne moze! Za prijavu imas manje nego minut vremena, jer ce se vise hiljada ucestnika pokusati da prijave, a broj ekipa je ogranicen na oko stotinjak! Mora biti u 3:33:33 sata! Moram dalje! Radi sta ti kazem! Cao!”

Spustio je slusalicu!

Jeli izludio?
Ja moram da nas prijavim u nedoba, negdje, za nesto?
Bez da znam zbog cega i zasto?
Zvuci interesantno.
Moze!
Zbog bezkrajnog povjerenja u mog brata, prijaviti cu nas!

I tako je sve pocelo:
sa kratkim, ali jasnim pozivom mog brata.